faghat beneshin

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ابتدای شعر  من / تو بنشین.....

پاهایت را دراز کن / آنقدر که به قافیه برسم

تمام سنگینی ها برای سایه ی تو /   وزن را هم بی خیال می شوم...

به درک که در این شعر ،   جایی برای روایت نمی ماند

این از اختیارات شاعرانه است / معشوقه اش را کجای شعر بنشاند .
 
/ 0 نظر / 4 بازدید